Urodzona w Chełmie Lubelskim w rodzinie nauczycielskiej, córka Jerzego Kruszewskiego, historyka, teoretyka pedagogiki i Zofii z Naramowskich, polonistki. Absolwentka polonistyki Uniwersytetu Wrocławskiego, na którym ukończyła studia w 1955 r. Następnie do 1961 r. pracowała w Bibliotece Zakładu Narodowego im. Ossolińskich we Wrocławiu. Jej zasadniczy etap pracy naukowej przypadł na lata 1961-2007 w Instytucie Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk w Warszawie, gdzie w 1991 r. otrzymała tytuł profesora zwyczajnego. W Instytucie Badań Literackich kierowała Pracownią Literatury Staropolskiej (od 1993 Pracownią Literatury Średniowiecza). Okresowo wykładała na Wydziale Filologii Polskiej Uniwersytetu Warszawskiego, w Studium Doktoranckim IBL PAN oraz na Università di Roma. Debiutowała w 1956 r. artykułem: Funeralna poezja Jana Kochanowskiego na tle poetyki renesansowej. Przebywała na stypendiach naukowych w Paryżu, Rzymie oraz w Uppsali. Od 1991 redagowała serię wydawniczą IBL Studia Staropolskie. Była inicjatorką powstania i redaktorem naczelnym serii wydawniczych IBL: Studia Staropolskie. Series Nova (od 2000; członek honorowy) oraz Bibliotheca Litterarum Medii Aevi. Artes-opera (od 2006).
Dorobek naukowy Prof. dr hab. Teresy Michałowskiej liczy ponad 100 publikacji, w tym 10 monografii autorskich i kilkanaście książek pod redakcją. Zajmowała się dawną prozą narracyjną, poetyką zachodnioeuropejską i rodzimą.
Laureatka wielu nagród i wyróżnień: Nagrody Fundacji na rzecz Nauki Polskiej za monumentalnych rozmiarów dzieło historycznoliterackie pt. Średniowiecze. Ta licząca ponad 900 stron monografia wydana w serii Wielka Historia Literatury Polskiej, to nowatorska panorama piśmiennictwa polskojęzycznego i łacińskiego, która należy do klasyki polskiej mediewistyki. Profesor Teresa Michałowska współredagowała wydany w 1990 r. i trzykrotnie wznawiany Słownik literatury staropolskiej. Średniowiecze, Renesans. W 2011 r. opublikowała popularną wersję słownika: Literatura polskiego średniowiecza. Leksykon.
Organizatorka pamiętnych sympozjów mediewistycznych w IBL PAN w Warszawie: Pogranicza i konteksty literatury polskiego średniowiecza (1986), Literatura i kultura późnego średniowiecza (1987) oraz Wyobraźnia średniowiecza (1995).
Członkini wielu gremiów i komitetów naukowych. W 1996 roku wstąpiła do Towarzystwa Naukowego Warszawskiego (członek korespondent, Wydział I Językoznawstwa i Historii Literatury, od 2004 członek zwyczajny). W 1999 została powołana na członka korespondenta, a w 2006 na członka czynnego Polskiej Akademii Umiejętności w Krakowie.
Należała do Towarzystwa Literackiego im. A Mickiewicza oraz polskiego PEN-Clubu i Komitetu Mediewistów Polskich. Przez wiele kadencji (do r. 2005) była członkinią Rady Naukowej IBL PAN oraz Komitetu Nauk o Literaturze PAN. W 2014 otrzymała tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. W 2012 r. została odznaczona Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Była promotorką wielu prac doktorskich i recenzentką habilitacji.
Profesor Teresa Michałowska należała do grona najwybitniejszych historyków literatury staropolskiej, wielkich autorytetów naukowych, klasyków polskiej i europejskiej mediewistyki literackiej.
Monografie autorskie i syntezy:
- "Różne historyje". Studium z dziejów nowelistyki staropolskiej. Wr., Ossol. 1965
- Między poezją a wymową. Konwencje i tradycje staropolskiej prozy nowelistycznej. Wr., Ossol. 1970.
- Staropolska teoria genologiczna. Wr., Ossol. 1974.
- Poetyka i poezja. Studia i szkice staropolskie. Wwa, PWN 1982.
- Średniowiecze. [Synteza historycznoliteracka]. Wwa, PWN 1995. Wyd. nast. m.in. wyd. 8 2002 (oraz dodruki)
- Mediaevalia i inne. Wwa: PWN 1998.
- Ego Gertruda. Studium historycznoliterackie. Wwa: PWN 2001.
- Średniowieczna teoria literatury w Polsce (Rekonesans). Wr.: UWr 2007.
- Literatura polskiego średniowiecza wobec poetyki europejskiej ("ornatus difficilis"). Wwa: IBL 2008.
- Literatura polskiego średniowiecza. Leksykon. Wwa: PWN 2011.